„Torfkofi í jakkafötum“

Þannig lýsir Bubbi Morthens Snorra Mássyni og skoðunum hans. Allt í lagi, en má Snorri ekki hafa sínar forneskjulegu skoðanir án þess að vera krossfestur á netinu? Að heimilisfangið hans sé birt og að sérsveitin þurfi að sitja fyrir utan næturlangt af ótta við að einhverjir vitleysingjar mæti á svæðið.

Og af hverju eru samkynhneigðir og allt hitt liðið í Samtökunum 78 að kveinka sér svona undan orðræðu Snorra? Ekki eins og að bakslagið sé svo slæmt hérlendis miðað við Bandaríkin og önnur lönd að grípa þurfi til ritskoðunar. Hér styðja flestir málstað homma, lesbía, fólks með blönduð kyneinkenni og á rófinu.

Upp á venjulegt fangaviðurværi

Aldrei fara á bráðamóttökuna í Fossvogi. Verður bara lagður inn. GRÍN!

Mætti þangað á laugardagskvöldið síðastliðið með sýkingu í fæti í leit að sýklalyfi í töfluformi en var umsvifalaust lagður inn og æðaleggur settur í mig. Ákváðu að beita stórskotaliðinu strax í stað þess að senda fótgönguliða út á vígvöllinn til að vera stráfelldir.

Lá þarna í fjórar nætur alls með þremur öðrum prumpandi og hrjótandi körlum. Spurði eftir fyrstu nóttina hvort við værum fimm þarna inni því ég heyrði fjórar mismunandi raddir. Sjúkraliðinn fölnaði í framan. Þarna hafa eflaust margir kvatt líf sitt í gegnum tíðina og einhver orðið eftir talandi inn í nóttina.

Fyrsta nóttin var þó í rúmi á bráðadeildinni sem ég fékk undir morgun eftir setu niðri með tveimur skuggalegum gaurum frá Miðausturlöndum sem bentu á mig og hlógu. Mömmu og pabba með hnjaskaða syni sína. Grátandi ungri konu sem fór án þess að fá aðstoð. Í kringum okkur sveimuðu útblásnir sterar. Útkýldir með hjartaflökt, minnimáttakennd og handtökur á bakinu. Lögreglan tilbúin með handjárnin. Einum gaur var vísað á tannlækni eftir kjaftshögg kvöldsins.

Læknirinn tjáði mér kátur að ég yrði þarna næstu sjö til tíu daga með í æð. Mér varð um og ó. Tilkynnti honum að slíkt kæmi ekki til greina. Sérfræðingurinn með honum sagði hinsvegar að ég færi sennilega heim eftir tvo til þrjá daga með töflur í nesti. Sem stóðst.

Glaður hélt ég út í síðustu sól sumarsins með bréf upp á vasann með leiðbeiningum frá lækninum. Snepill sem ég neyddist til að bíða eftir í tvo tíma sitjandi á rúmbríkinni eins og skólapiltur.

Lokaviðvörun! Nú verður allt daður við sykur og sukkmat að hætta. Gildin voru fín meðan ég lá inni og át fisk og annan hefðbundinn mömmumat. Langar ekki til að missa fæturna eða getuna til að ganga. Nóg að vera kominn með einn Charcot-fót.

Leiðinlegasti maður landsins lætur vita af sér

https://www.visir.is/g/20252766858d/-starfsemi-sem-tharf-audvitad-bara-ad-stoppa-

Skil ekki svona síðmiðaldra og gamla menn sem nenna standa í því að berjast við vindmyllur. Standa einir úti á götu með steyttan hnefa öskrandi á stakt ský svífandi yfir heiðskírum himni.

Eins og einhver dómari Sjálfstæðisflokksins fari að dæma svona verslun ólögmæta. Nú þá fer málið bara áfram til Landsdóms og loks Hæstaréttar. Það nennir enginn lengur ríkisreknum verslunum með öryggisvörðum og hrokafullum og jafnvel dónalegum starfsmönnum á kassa. Eru ekki einu sinni með sjálfsafgreiðslukassa til að lækka kosnaðinn við þetta batterí. Eða gripið og greitt app.

Síðast þegar ég fór og sótti mér langferðabíl af bjór voru að minnsta kosti fimm starfsmenn að leika sér inn á lager og þrír frammi á kassa og að fylla á hillur. Í sambærilegri einkarekinni vefverslun er kannski einn að afgreiða og annar inn á lager. Og engin leigulögga hangandi á hillu horfandi á mann eins og maður hafi hrækt framan í hann.

Nú hafa þessar netverslanir verið reknar í nokkur ár án nokkurra vandkvæða og skilað sínum sköttum og gjöldum til ríkissjóðs. Hefur ekki skapast hefðarréttur sem trompar frekjuna í risaeðlum foreldra gegn áfengisauglýsingum? Voruð þið aldrei ung og forvitin! Má ungt fólk í dag ekki rekast á veggi eins og við gerðum með sterkum vínum? Nú eru það bara léttvín og bjórar.

Hafið frekar áhyggjur af öllu dópinu sem er enn auðveldara að panta með appi á netinu heim að dyrum fjarri lögum og reglum. Er jafnvel flóknara að panta heimsenda pizzu.