Æ, ég veit ekki. Kannski er þessi hátíð að syngja sitt síðasta. Sá hálffulla vagna og skutlur bruna eftir Borgartúni niður í bæ. Smekkfullir eins og síldartunnur árin á undan. Kannski langaði sumum ekki eftir atburðinn í fyrra.

Renndi yfir dagskránna og leist á fátt sem var í gangi yfir daginn nema einhver atriði sem komu fyrst og þá bara í hálftíma eða fjörtíu og fimm mínútur. Og ekki nennti ég gamall og haltur maðurinn á kvöldtónleikana

Fylgdist með Tónaflóði Rásar 2 á netinu. Gott stöff eins og oftast, Bylgjan var ekki með neina beina útsendingu. Ekki einu sinni í læstri dagskrá eða í gegnum Senu. Greinilega sparnaðaraðgerðir í gangi. Uppsagnir, breytingar og aðhald. Hefði alveg viljað skipta Emmsjé Gauta fyrir Nýdanska.

Sorglegt að sjá ungan þingmann grafa sér gröf aftur til fortíðar gegn hinsegin fólki og transmanneskjum. Snorri Másson veit náttúrulega vel sjálfur á hvaða mið hann er að róa. Afturhaldssinna og leppalúða sem geta ekki sætt sig við samtímann.

Af hverju að vera skipta sér af fólki sem mun aldrei mæta heim til þín í grill og bjór. Verður aldrei á vegi þínum í vesturbænum og þú munt aldrei hitta á fundum Miðflokksins? Jú, til að ná í atkvæði einstaklinga prumpandi blautu í sófann heima hjá sér kennandi samkynhneigðum og innflytjendum um allt sem miður fer í samfélaginu.

Eini dagur ársins sem maður getur ekki ferðast með strætó til að sinna erindum, heimsóknum og verslun. Ekkert pláss og götulokanir út af einhverjum hlaupandi hálfvitum. Allir vagnar fullir af fjölskyldum með vagna að ferðast fram og til baka til að fylgjast með sviðum og flugeldum. Pabbi fær bjór og brosir eins og asni.

Sjálfur hef ég síðastliðin ár bara hoppað á hlaupahjóli yfir daginn. Þverað miðbæinn og drukkið í mig atriði hér og þar. Svo forðað mér heim fyrir kvöldmat. Flakkað á milli atriða í sjónvarpinu og horft á flugeldana frá Sæbrautinni. Get ekki svona gripaflutninga með strætó.

Fór augljóslega ekki í fyrra. Veit ekki hvort ég nenni í ár. Kannski ef veðrið verður skaplegt.