Samskipti fólks eru æðisleg. Þegar ég djammaði sem mest niður í miðbæ reyndu iðulega við mig ráðsettir heimilisfeður sem voru ekki enn komnir út úr skápnum. Viðbrögð mín voru vanalega sú að afþakka kurteisislega viðreynslur þeirra og svo hvetja þá að gera hreint fyrir sínum dyrum og gangast við kynhneigð sinni. Meira gat ég ekki gert.

Hefði ég verið durgur eins og megnið af íslenskum karlpeningi er, hefði ég skallað gaurana fyrir að sýna mér áhuga og svo sparkað í þá liggjandi. Er sem betur fer ekki þannig gerður. Var reyndar upp með mér yfir áhuga þeirra. Lyfti sjálfstraustinu aðeins upp. Fannst verra að þeir væru ekki alveg komnir út úr skápnum og búnir að finna sig.

Auðvitað hefði ég getað „prófað“ einu sinni bara svona upp á grínið. Hef bara ekki áhuga á því. Ég hallast of mikið að konum. Sem er kannski synd því að möguleikar mínir liggja hjá samkynhneigðum körlum. Konurnar líta ekki við mér. Eldri hommi í Krónunni lét mig varla í friði um daginn. Ég roðnaði og varð hálf vandræðalegur og feiminn.

Sem er frábært. Í öðrum löndum fengi þessi eldri samkynhneigði karlmaður ekki að njóta sín og daðra við mig. Ég er svo þakklátur fyrir að hann getur óáreittur reynt við mig í stórmarkaði án afleiðinga. Þannig á heilbrigt samfélag að vera. Kannski er umburðarlyndið eina auðlegðin sem eftir er í þessu landi.

Tilhneigingu fólks til að halla sér að íhaldssömu afturhaldi í stjórnmálum verður að mæta af fullri hörku. Alls ekki gefast upp gagnvart þessum illu öflum þröngsýni og sérhagsmunagæslu. Ég gubbaði á skjáinn í gær þegar forsætisráðherraflónið birtist með yfirlýsingar um leiðréttinguna sem verður birt á morgunn.

Hrokinn og gleymskan í þessum pabbastrák fær mig til að kreppa hnefana og óska eftir að hann verði á vegi mínum. 80 milljarðar sem við fáum sjálf að greiða á fjórum árum með sköttunum okkar eru ekki 300 milljarðar frá erlendum hrægammasjóðum eins og fíflið lofaði fyrir kosningar.

Svo lætur hann bara eins og netið sé ekki til. Að fyrri lygi hans gufi upp um leið og hann leggur fram aðra og nýrri. Þessi leiðrétting verður hvorki fugl né fiskur. Fólk verður síst betur sett en áður. Þetta er sýndarmennska og sölubrella kokkuð í eldhúsi fjósafasistamafíunnar.

Gerum landið að einu kjördæmi svo við losnum við þessa óværu úr íslenskum stjórnmálum! Við höfum ekki lengur efni á fávitastjórnum eins og nú ríkir yfir landinu. Við megum ekki við öðru hruni. Landið mun ekki lifa það af.

Verkföll lækna og tónlistarkennara eru í gangi og yfirvöldum er nokkuð sama.  Á mánudaginn mun starfsfólk Kópavogs leggja niður störf.  Eflaust verður bæjaryfirvöldum nákvæmlega sama.  Öllum er sama.

Verkföll opinberra starfsmanna sýna bara fram á nauðsyn þess að einka(vina)væða þarf allt draslið.  Eða því trúa bjánarnir sem nú sigla þjóðarskútunni þráðbeint inn í næsta hrun í græðgisvæðingu sinni.

Hjá þeim er allt svart og hvítt.  Hækkun matvælaskatts þýðir kjarabót fyrir hinn almenna neytanda í þeirra huga.  Eitthvað sem stenst engan veginn. Hvorki í raunveruleikanum né í fræðum hagfræðinga.  Sama þó á móti komi niðurfelling vörugjalda á raftækjum.