Af hverju er nauðgun á barni kölluð „misnotkun“ en ekki nauðgun?  Vigdís Grímsdóttir hefur nokkuð til síns máls í Fréttablaðinu.  Merkilegt hvernig glæpir gegn börnum eru smækkaðir niður.  Rétt eins og þeir skipti minna máli.  Bara vegna þess að fórnarlömbin eru ekki fullvaxnir einstaklingar.

Ætti þessu ekki að vera öfugt farið?  Að dæmt yrði harðar þegar glæpir gegn börnum ættu í hlut?

Besta hugmynd sem ég hef heyrt lengi.  Loksins komin kirkja sem ég get stutt með góðri samvisku.  Sóknargjöld mín upp á 8.736 kr. á ári geta þá runnið til tækjakaupa fyrir fjársveltann Landspítalann.

Hef verið utan trúarfélaga síðan þjóðinni varð ljóst hvers konar dóni Ólafur heitinn biskup var gagnvart konum.  Fram til 2009 runnu gjöldin mín til Háskóla Íslands. Svo er ekki lengur þó illa upplýst fréttabarn Stöðvar 2 telji svo enn vera.  Ríkið hirðir gjaldið til eigin sukks.

Yrði mjög þakklátur að geta stýrt gjöldunum mínum til betri verka enn að halda úti þriggja milljarða utanríkisþjónustu í fimmtán sendiráðum (bráðum sautján). Sendiráð eru álíka nútímaleg hugmynd og hestvagnar.  Notum tæknina til samskipta milli landa.

Hvet alla trúleysingja og efasemdarfólk til að styðja stofnun hins nýja „trúfélags“ á http://www.petitions24.com/taekjakaup og skrá sig svo í það á þar til gerðum eyðublöðum frá Innanríkisráðuneytinu þegar þar að kemur.

Hvet einnig fólk í skráðum trúfélögum til að velta fyrir sér hve mikið af tíundinni þeirra fer til líknunar.  Getur ekki verið að hún fari mestanpart í rekstur og uppihald á sjálfskipuðum talsmönnum Guðs.  Misgáfuðum forstöðumönnum safnaða?

Væri tíundinni ekki betur varið í tækjakaup fyrir fjársvelt heilbrigðiskerfi sem þjónar okkur öllum óháð trúarskoðunum?  Eina í stöðunni með ríkisstjórn hvers eina framlag til heilbrigðismála er að leggja gistináttaskatt á sjúklinga sem neyðast til að leggjast inn á spítala.

Strætó er ágætis samgöngumáti ef væri ekki fyrir hina farþegana.  Ótrúlegt lið sem slæðist inn í vagnana.  Um daginn var þar dauðadrukkinn eldri borgari sem var búinn að pissa á sig og slefaði á eftir öllum konum sem komu inn í vagninn.

Vikuna þar á undan komst ég að því að óráð sé að sitja aftast, því þangað leita símadrengirnir sem geta ekki ferðast á milli A og B án þess að röfla í farsímana sína.  Orð þeirra eru svo mikilvæg að fimmtán mínútu túr með strætó má ekki kljúfa í sundur samhengislaust röflið í þeim.

Í gærmorgun neyddumst við að hlýða á hálfvita sem hló hátt og snjallt hrossahlátri hluta leiðarinnar. Rosalega var gaman þegar hann loks drullaðist út við Kringluna ásamt félaga sínum.  Var kominn að því að handrota kvikindið.

Ég er frekar skrítinn … og þó.  Fyrir mér eru almenningsvagnar eins og bókasöfn. Þar á ró að ríkja.  Fólk á ekki að hanga í farsímum eða öskra eins og andskotar þegar þau hlæja. Hvernig væri að sýna smá virðingu gagnvart hinum farþegunum sem vilja njóta kyrrðar á leið heim til sín að vinnudegi loknum.