Sex dagar til kosninga og ég er enn harður á því að kjósa ekki bófaflokkana tvo sem komu okkur á hausinn.  Þrátt fyrir fagurgala þeirra um niðurfellingu skulda og skatta.  Tillögur þeirra eru ekki raunhæfar.

Við sem þjóð erum ekki komin í gegnum brimskaflana.  Enn bíður okkar snjóhengja gjaldeyrishafta og einbeittur brotavilji þorra þjóðarinnar sem ætlar sér að kjósa á ný yfir sig hrunflokkana tvo.

Kominn tími til að liðið noti minnið og forðist vítin.  Fáranlegt að leiða þessi tvö glæpasamtök aftur til valda vegna þess eins að við erum orðin leið á baráttunni.  Fjölmiðlar úti í heimi skilja ekkert í okkur.  Ég skil heldur ekkert. Loksins þegar við sjáum fyrir endann á göngunum.

Það er enga frekari leiðréttingu á lánum heimilanna að fá.  Erum of sein. Hefðum þurft að fá slíkt fram strax í byrjun og kalla það 70% leiðina en ekki 110% leiðina. Bankavinirnir Gylfi Magnússon og Árni Páll klúðruðu því í upphafi hrunsins.

Sá síðarnefndi tryggir að ég kýs Samfylkinguna ekki í ár.  Fáranlegt að hafa Sjálfstæðismann í sauðagæru í forystu fyrir jafnaðarmannaflokk. Var bara kosinn því konunum finnst hann svo sætur.  Svei mér þá ef Gubbi hefði ekki verið skárri kostur.

Þrjú framboð af fjórtán afgreidd.  Nú er bara að velja milli hinna ellefu.  Úff!

Liðið sem kýs vanalega íhaldið og fjósafasistana segist ekki geta hugsað sér að kjósa til vinstri.  Flytur frekar fylgið á milli hrunflokkanna tveggja. Þetta fólk hefur ekkert minni og einbeittan brotavilja.  Því verður ekki bjargað.

Vissulega má margt slæmt segja um fráfarandi ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri-Grænna.  Sérstaklega dekurmálefni kommanna um himinháa skatta á áfengi, tóbak og raunar allt annað.  Lyfjalögin sem munu koma einhverjum öryrkjanum og gamalmenninu í gröfina.  16 þúsund krónur eru of há upphæð fyrir þau á einu bretti.

Árangur hinnar fyrstu hreinu vinstri stjórnar á efnahagssviðinu verður seint hrakinn.  Hún bjargaði landinu frá gjaldþroti þrátt fyrir byrjunarörðuleika eins og Icesave sem þjóðin hafnaði og dómstóll EFTA dæmdi okkur í hag.

Vinstri stjórnin þarf önnur fjögur ár til að koma landinu á á réttan kjöl.  Ef hrunflokkarnir komast að þá er árangurinn fyrir bý og sama ruglið fer í gang til þess eins að vinstriflokkarnir neyðast til að byrja upp á nýtt árið 2017. Viljum við það?

Vissulega erum við svekkt og viljum ekki frekari stjórn til vinstri.  En trúir fólk því virkilega að betri tíð með blóm í haga blasi við með stjórnarskiptum til hægri.  Velferðarkerfið verður þá endanlega lagt niður.  Lánasukkið hefst á ný.  Fasteignabólan blæs aftur út.  Landið fyllist af pólskum verkamönnum.

2007 var fölsk draumaveröld sem snýr vonandi aldrei aftur.  Síst af öllu með kosningaloforðum.  Sættum okkur við þann sannleik og verum þakklát fyrir það sem við þó höfum.  Við erum enn í nokkuð góðum málum.

Fésbókin er súr þessa dagana.  Full af skoðunum fólks og áróðri sem mér kemur ekkert við.  Hverjum er ekki sama hver klúðrar stjórn landsins næstu fjögur árin.

Ég er súr út í núverandi stjórn fyrir að dempa nýja lyfjagreiðslukerfinu á okkur.  Sé ekki hvernig öryrkjar og aldraðir geta hafið þátttöku sína í því. Flest fólk endurnýjar skammtinn sinn á þriggja mánaða fresti.  Sjálfur sé ég fram á að greiða 25 þúsund krónur í júní fyrir lyfjasúpuna mína.

Er þó þakklátur fyrir þátttöku ríkissins í tannlækningum barna næstu árin. Er mjög til bóta.  Sé þó ekki hvernig ég get stutt Samfylkinguna áfram með Árna Pál sem formann.  Gaurinn er á frekar heima í Sjálfgræðisflokknum með alla sólbrúnkuna og vináttu sína við bankana.

Ég sakna Alþýðuflokksins.