Öfgahægri er ekki Ísland

Iða af gleði yfir því að Sjálfstæðisflokkurinn ætlar að fylgja í kjölfar hinna bandarísku Republikana og veðja á öfgafullan Teboðsboðskap.  Málstaðar sem mun tapa fyrir Obama í nóvember.

Fyrir það fyrsta þá er Barack Obama ekki múslimi heldur kristinn þrátt lítið trúarlegt uppeldi frá móðurfjölskyldunni og ekkert af hendi föður síns sem var bæði trúleysingi og fjarverandi. Obama er ekki trúarofstækismaður eins og forveri sinn eða Romney.

Enda stendur hvergi í stjórnarskrá Bandaríkjanna að þjóðin skuli vera kristin.  Þar stendur að trúfrelsi skuli ríkja.  Á dollaraseðlana er prentað : „In God We Trust“.  En hvaða guð?

Íhaldið er svo vitgrannt að það fattar ekki að í Bandaríkjunum er engin þjóðkirkja og hefur aldrei verið.  Þar ríkir tært trúfrelsi … nema hjá Teboðshreyfingunni sem vill endurrita sögu eigin lands sér til framdráttar.

Hundheiðnir Íslendingar munu aldrei gleypa við einhverjum Biblíuboðskap af hendi Íhaldsins sem setti allt á hvínandi kúpuna í hruninu. 40% þjóðarinnar munu þó í hugsunarleysi sínu ljá þeim stuðning sinn.  En við hin 60% munum sjá til þess að Sjálfstæðisflokkurinn komist ekki að stjórn landsins næstu fjögur árin í viðbót.

Flokkur sem neitar að iðrast og ganga í gegnum endurnýjun á ekkert erindi að stjórn.  Flokkur sem kerfisbundið losar sig við kvenkyns frambjóðendur á ekkert erindi að stjórn.  Flokkur sem er á móti endurskoðun stjórnarskrárinnar og að þegnarnir hafi meira að segja um stjórn landsins á ekkert erindi við kjósendur.

Koss á kinn

Sá glefsu af verðlaunahátíð KSÍ í kassanum þar sem karlarnir fengu handaband en konurnar voru kysstar á kinnina.  Hvenær hættir þessi vitleysa eiginlega!  Ekki vil ég láta kyssa mig á vangann.  Sama hvort kynið á þar í hlut.

Finnst þessi kossaárátta niðurlægja konur.  Fyrir ekki svo löngu síðan voru bæðin kynin kysst á báðar kinnar.  Sá siður virðist hafa einskorðast við konur þegar fólk flutti úr sveitinni yfir á mölina.

Gott og vel. Hættum þá líka að leyfa miðaldra karlmönnum að sleikja vangana á ungum afrekskonum í knattspyrnu þegar þær standa sig vel og vinna til verðlauna.

Viðbjóður á hjólum

Eftir að ég fór að ganga og hjóla flestar mínar leiðir í vor þá get ég varla stigið lengur inn í strætó.  Gerði það þó af neyð í gær og dauðsá strax eftir því.  Bara kvöl og pína.  Skríkjandi framhaldsskólanemar með fætur upp í öllum sætum.  Ég mátti standa aftast í vagninum.

Einn af þeim sem fór úr á leiðinni horfði hreinum hatursaugum á mig frá gangstéttinni við biðstöðina þegar vagninn rann áfram framhjá.  Veit ekki hvað ég hafði gert á hans hlut.  Honum hefur sennilega þótt ég of feitur til að koma út fyrir myrkur.

Fólk kann sig ekki lengur.  Kann ekki lengur að hylja hugsanir sínar fyrir öðrum.  Slíkt skapar bara óþarfa spennu og ofbeldi.  Langaði svo til að hlaupa á eftir gerpinu og kenna honum smá mannasiði.  Sá hefði orðið hissa hefði mér tekist það svona feitur og ljótur.