Þrammaði fyrir allar aldir niður í Smárann til að kjósa.  Djöfulsins hitasvækja strax klukkan tíu um morguninn.  Þræddi framhjá Sporthúsinu við Kópavogsvöll. Sjálfsdýrkunarsöfnuður að æfa þar úti við. Öðru megin var Crossfit og hinu megin Hot Yoga.  Báðir hópar horfðu á mig eins og ég væri krabbamein.

Ætlaði ekki að komast inn á kjörstað fyrir gamalmennum sem gengu við staf.  Þó engin röð við kjördeild I og ég skundaði bak við hengið. Starði furðu lostinn á ólöglegan seðilinn sem innihélt enga ferninga fyrir X-ið mitt. Tilefni til kæru. Hæstiréttur hlýtur að ógilda kosningarnar.  Annað eins hefur hann gert.

Einhver eftirlitsdvergur dró frá hjá mér meðan ég var að krossa við.  Sendi honum illt auga.  Ekki eins og það væri einhver örtröð svona snemma.  Mátti ég ekki skoða kjörseðilinn í friði.  Svona hélt fíflið áfram eftir að ég steig út.  Sé eftir því að hafa ekki sagt honum að hengja sig.

Skundaði svo út í Bónus.  Kom við á kamrinum niður í kjallara. Heldur enginn friður þar fyrir frekjum og fólum.  Liðið hékk á húninum meðan ég kastaði af mér vatni.  Gott ef sumir ráku ekki öxlina í hurðina um leið.  Spurning hvort þau hefðu hent mér út á sprellanum ef þau hefðu getað brotið upp hurðina.

Greip með mér nokkra Thule úr dýrustu búð landsins.  Alltaf gaman að fylgjast með öðrum sem reka þar inn nefin gangandi með andlitin niður í gólf á þvílíkum hraða.  Passa sig að horfa ekki á neinn né heilsa.  Það er víst skammarlegt að kaupa áfengi. Barst bara aldrei minnismiðinn þess efnis.

Við frænka og mamma brunuðum upp í garð þar sem afi og amma hvíla. Systurnar komu fyrir sumarblómum og snyrtu í kring um glæsilegt leiðið sem bróðir þeirra hafði gengið frá í fyrra.  Blessuð gömlu hjónin.

Er að koma smá svipur á Kópavogskirkjugarð.  Tréin hækka og skjól er tekið að myndast. Samt sorglegt að sjá kannski fimm ára leiði sem enn bera veðurbarinn hvítan kross og ekkert er hirt um af ættingjum og vinum. Engin merki um að viðkomandi eigi ástvini á lífi.

Vissulega er fólk misduglegt að sinna grafreitum sinna nánustu. Og kannski á fólk ekki heimagengt eða engan pening til að reisa legstein.  Þó grunar mig að sumu fólki sé bara nákvæmlega sama eftir greftrun.  Slíti þar öll tengsl við þann látna.

Var nefnilega bent á að viss gröf í Bessastaðakirkjugarði sé furðu látlaus með litlum og liggjandi stein sem sæmir varla þeirri sómakonu sem þar hvílir.  En eins og ég segi, þá eru kannski þar á ferð óskir hennar sjálfrar.  Þarf ekki að vera hirðuleysi ættingja um að kenna.

Byrðar lýðræðissins eru miklar.  Stundum snýst það upp í andhverfu sína eins og núna þegar minnislaus lýðurinn fékk að ráða för.  Vonandi mun EFTA-dómstóllinn ekki dæma okkur aftur til steinaldar í haust fyrst við létum blekkjast til að hafna Icesave III.  Þá mun nú koma annað hljóð í skrokkinn hjá aðdáendum ÓRG.

Ekki hafnaði ÓRG Icesave I (Svavarssamningnum) sem var þrisvar sinnum verri en sá síðasti.  Hollendingar og Bretar leystu okkur undan honum vegna fyrirvara Alþingis.  Þá allt í einu sá forsetinn sér leik á borði til að ná endurkjöri.  Upp frá því fór leikritið í gang.

Fyrsti þáttur var að hafna II og III.  Annar að þykjast ætla að hætta til að laða að mótframbjóðendur.  Þriðji að láta Guðna Ágústsson safna undirskriftum. Fjórði að hefja baráttuna af krafti tveimur vikum fyrir tímann meðan helsti andstæðingurinn lá á sæng og gat ekki beitt sér sem skyldi.  Fimmti að ófrægja maka Þóru.  Sjötti þáttur að spyrða hana að ósekju við ríkisstjórnina.

Og lýðurinn kokgleypti þvæluna. Okkur er ekki viðbjargandi. Þýðir ekkert að röfla þegar ÓRG nælir fálkaorðunni í bringuna á Huang Nubo fyrir að hafa keypt upp hálendið og hálfa borgina. SAUÐIRNIR YKKAR!!!