Enn eitt ættarmótið framundan og ætlast er til að ég mæti sem fulltrúi allra systkina minna. Nenni þessu ekki lengur. Mætið bara sjálf! Mér leiðist að þurfa að deila þröngu rými með öðru fólki og er ekkert feiminn við að viðurkenna það.
Er haldinn slæmri innilokunarkennd og fæ köfnunartilfinningu ef loft að utan blæs ekki óhindrað inn þar sem ég sef. Og verð að hafa að minnsta kosti tvær útgönguleiðir. Annars fríka ég út. Gruna stundum að ég hafi verið sleðahundur í fyrra lífi.