Síðasta ferming sem mér var boðið í og ég mætti til, var hjá frænda mínum fyrir fjórtán árum síðan.  Þá var ég 25 ára á fullu á veiðum um helgar niður í miðbæ með mislitlum árangri.

Lét mig samt hafa það daginn eftir djammið að dröslast til kirkju og veislu alveg skelþunnur.  Lítið mál á þeim tíma.

Núna er ég að nálgast fertugt.  Einhleypur og barnlaus.  Veiðarnar löngu hættar enda kvótinn búinn, netin rifin og tætt og báturinn kominn í úreldingu.  Ég er ekkert að fara að mæta í fermingar úr þessu.  Ekki reikna með mér!

Hef ekki fengið Coke light í tvo daga og er kominn með fráhvarfseinkenni.  Finn hvernig eitrið er að fara úr skrokknum.  Svaf eins og tröll síðustu nótt og á erfitt með að halda mér vakandi svona koffeinlaus.

Ágætt að losna við bölvað sápuvatnið.  Allt í lagi að fá sér stöku dós af og til en ekki marga lítra á dag.  Var kominn upp í fjóra lítra þegar verst lét.  En var þó búinn að gíra mig niður í einn og hálfan frá áramótum.

Fáranlegt að svala þorstanum með gosi.  Eins og vatnið er gott hérna.  Vatnið er málið…og bjórinn. :-)

Lengi vel heldust í hendur verð á pylsu með öllu og strætófargjald.  Núna kostar pylsan 320 kr. en strætó 350 kr.  Pylsan hefur reyndar nýverið hækkað í verði.  Matur hækkar víst líka eins og eldsneyti.

Hugsa samt að Íslendingar myndu mun fyrr hætta að ferðast með strætó en að neita sér um eina á Bæjarinz Beztu niður í miðbæ.  Fastur punktur í lífi margra höfuðborgarbúa.

Get ekki sagt að það sé sami sjarminn að kjamsa á pylsu í verslunarmiðstöðvum og niður í miðbæ.  Vantar sjávarniðinn og fuglana flögrandi í kring í leit að brauði.  Svo er hálf stemningin að hanga helfrosinn í röðinni og röfla við nærstadda.