Þrátt fyrir gjörspillt samfélag þá erum við bara nokkuð heppin sem búum hérna á Klakanum … í samanburði við margar aðrar þjóðir.  Við erum góðu vön og myndum aldrei þola þau þriðju heims lífskjör aftur sem við bjuggum við á 19. öld.

Sagnfræðingur og viðmælandi á Útvarpi Sögu, hvers nafni ég náði ekki, heldur því sannlega fram að á Íslandi sé ekki elsta þjóðþing heimsins. Áður en við gengumst undir Noregskonung 1262 réðu þar morðóðir goðorðsmenn. Höfðingjar. Alls ekki þjóðin.

Eftir það tók við dómþing til 1800 sem réð engu.  Við endurreisnina 1845 fluttist þingið til Reykjavíkur þar sem gæðingar sveitahöfðingja eða þeir sjálfir tóku sæti. Enn ríkir sú regla nánast óbreytt samhliða breytingum á atvinnuvegum landsins í tímans rás.

Almenningur ræður engu frekar en á Þjóðveldisöld og er gabbaður á fjögurra ára fresti með hræðsluáróðri til að kjósa einn af fjórflokkunum.  Valdastéttirnar ráða enn sínu og níðast áfram á okkur ræflunum þrátt fyrir meint lýðræði.