Hvíl í friði

Ferlegt að hlýða á hróskór Sjálfstæðisfólks um hve frábær stjórnmálamaður Bjarni Ben. hafi verið fyrir að skara eld að köku Engeyinga í hartnær tvo áratugi skrýddur teflonskikkju andskotans.

Hvað gerir flokkurinn nú með engan Engeying á þingi? Deyr sennilega drottni sínum.

Fulltrúalýðræðið tryggir þér ekkert

Í smá stund komast aðrir að kjötkötlunum og standa sig ekkert betur en Bjarnabófinn og vinir hans. Þar til þeir taka við á ný og fá lyklunum skilað. Allir að hugsa um eigin rass í stað almennings.

Kosningar eru blekkingarleikur fundinn upp af hinni ráðandi stétt til að láta okkur finnast sem að við höfum um eitthvað að segja þegar raunveruleikinn er allur annar.

Beint lýðræði í gegnum netið er eina vitið með margföldum eldveggjum og varúðarráðstöfum. Alþingi er óþarft!

Annus horribilis

Get ekki sagt að síðastliðið ár hafi verið sérstakt. Liggjandi heima með annan fótinn upp í loft og hálfblindur á öðru auga. Pantandi matvörur heim með Nettó. Hinar netverslanirnar eru síðri og klikka iðulega á einhverju í pöntuninni. Allar nema Heimkaup.

Hitinn er farinn úr fætinum svo ég má tylla mér aðeins í hann og augað fékk þrjár sprautur og lesgleraugu. Mættur aftur til vinnu eftir að hafa þurrausið sjúkradagpeninga ríkisins og verkalýðsfélagsins. Var að verða hálf geðveikur af öllu þessu hangsi heima. Minnti mig á atvinnuleysið þegar engin ástæða var til að fara snemma á fætur nema til að mæta í viðtal út í bæ hjá lækni eða mögulegum vinnuveitanda.

Vonandi get ég eitthvað farið að haltra meira um á þessu ári. Lagt hnéhjólinu og hækjunum. Látið göngustaf duga. Komist um án aðstoðar og akstursþjónustu. Ferðast aftur með strætó og hlaupahjólum. Jafnvel keypt mitt eigið rafknúna reiðhjól til að komast á milli staða.