Freki og fúli kallinn

Dröslaðist með Pant í Bónus í Holtagörðum í hádeginu á gamlársdag. Bara til að grípa nokkrar nauðsynjar með mér. Gleymdi árlegu ÍR-hlaupi um Sæbrautina. Sex mínútu ferð breyttist í tuttugu og tvær vegna lokana. Leigubílstjórinn eipaði þrátt fyrir tikkandi mæli á hæsta taxta.

Heimferðin varð síst skárri. Hékk hálftíma í bílnum með annars vingjarnlegum bílstjóra sem skyldi því miður ekki íslensku og varla ensku. Má þakka fyrir að hafa komist heim eftir hringsól hans um Hallgerðargötuna. Við bara skyldum ekki hvorn annan.

Í Bónus var mættur annar hver maður og amma hans. Stressaðir feður á hraðferð eftir nauðþurftum. Slatti af miðaldra hjónum sem voru mun rólegri í rásinni. Kona ein vildi endilega aðstoða mig eftir verslunarferðina en ég afþakkaði kurteisislega. Og svo gamli, fúli og freki kallinn með alla sína lítra af nýmjólk í kaffið sitt.

Fúlmennið stillti sér fyrir aftan mig meðan ég var að klára á sjálfsafgreiðslukassanum og koma vörunum fyrir í kerrunni og snúa hnéhjólinu. Renndi kerrunni sinni svo næstum á mig og horfði ólundarlega á eftir mér. Þurfti endilega að fá minn sjálfsafgreiðslukassa þótt helmingur hinna væri laus. Ég breyttist næstum í Guðjón og kýldi hann í gólfið. Hætti við það og óskaði í staðinn aðstoðargaurnum hjá Bónus gleðilegs nýs árs.

Þoldi gamla fólið ekki að ég væri smá hreyfiskertur? Get svarið það. Kemur að því einn daginn að ég læt vaða í andlitið á svona frekjum og yfirgangsseggum. Hlýtur að vera eitthvað við smettið á mér sem fær fúla, gamla karla að hjóla í mig. Ef til vill lentu þeir einhvern tíma í þeim gamla forðum daga og halda að ég sé hann. Hver veit? Pabbi hefði umhugsunarlaust kýlt þá í gólfið fyrir svona frekju meðan ég læt allt yfir mig ganga.

Ég er glæpamaður!

Mér finnst bjór góður af og til. Að kála nokkrum hrímuðum eina kvöldstund með góða tónlist í bakgrunninum sveimandi í gegnum netið.

En hef ekki farið í Ríkið í tíu mánuði sökum fótameins. Bara pantað á netinu og fengið heimsent frá verslun með erlent heimilisfang. Greitt fáeinar krónur meira en sloppið við að haltra og bera veigarnar upp á þriðju hæð.

Sem gerir mig að glæpamanni samkvæmt siðapostulunum í Foreldrasamtökum gegn áfengisauglýsingum. Söfnuði síðmiðaldra leiðindaskjóða sem geta ekki unað öðrum að dreypa á smá bjór og víni til hátíðarbrigða.

Banna, banna, banna er þeirra mantra. Hvernig væri að banna þeim að vera svona leiðinleg!

James Earl Carter jr.

Þá er besti forseti Bandaríkjanna horfinn á braut til forfeðra sinna aldargamall. Hnetubóndi, liðþjálfi í kafbátaflotanum og fyrrum ríkisstjóri Georgiafylkis.

Strangtrúaður Suðurríkjamaður og stakt góðmenni. Laus við alla klæki og lesti. Uppáhalds fyrrum forsetinn sem byggði með eigin höndum ótal húsnæði fyrir þá sem minna máttu sín.

Man hvað mér þótti hann mun góðlegri en Reagan þegar ég var sjö ára gamall. Held að ég hafi gerst Demokrati einmitt þá og æ síðan.