Til hvers er verið að loka alla einstaklinga inni fyrir glæpi sína! Láta þau hanga inni í dýru ríkisreknu rými árum saman í veikri von um betrun sem aldrei kemur. Bara til þess að okkur hinum líði betur í sálinni.

Nær væri að svipta þau vissum réttindum fyrir utan fangelsismúranna. Synjun útiveru um kvöld, nætur og helgar með öklabandi sem veitir raflost ef farið er fyrir utan reglurnar. Búsetu í húsnæði á vegum Fangelsismálastofnunar hér og þar um borgina. Vinnuúrræði undir eftirliti.

Veita stöðuga sálfræðiaðstoð og hjálp við að komast aftur inn í samfélagið svo þau grípi ekki strax aftur til glæpa. Allt annað en að loka fólk inni eins og dýr sem eru leifar frá fyrri öldum þegar litið var á einstaklinga sem misstigu sig sem villidýr sem þurfti að loka inni.

Aðeins morðingja, nauðgara og annað ofbeldisfólk á að loka inni í búri. Hin mega alveg fá mildari úrræði og spara ríkinu milljónir.

Eftir að hafa hangið hér í rúma hálfa öld hef ég komist að því að fyrstu viðbrögð reynast oftast röng. Ákvarðanir teknar í bræði skila bara verri niðurstöðu.

Þess vegna er ég að reyna að hætta að bregðast strax við þegar ég les skilaboð sem misbjóða mér. Tek daginn til að hugsa svarið eða til að svara alls ekki.

Stundum er bara betra að halda kjafti.

Trausti heitinn vinur minn benti mér á þessa þætti á sínum tíma (2009) en ég kom mér aldrei að því að kíkja á þá fyrr en nú. Þvílík snilld sem þeir eru! Frábærlega vel skrifaðir með pottþétt leikaraval.

Fjallar um hóp af háskólanemum af öllum aldri og kynþáttum í bandarískum „community college“ sem hittast í leshóp spænskunema á bókasafni skólans.

Gaman að horfa á létt grín í staðinn fyrir byssuþætti og þunglyndi.