Merkilegt að ég skuli frekar neyta sorps heldur en að leggja smá erfiði á mig við að velja betra hráefni og meiri tíma við að elda betri máltíðir.

Brauð er gott dæmi. Hendi frekar algengasta hvítu eða grófu í körfuna heldur en að velja af kostgæfni. Og dauðsé svo eftir því þegar mig langar í gott brauð með áleggi og osti. Fara í bakarí.

Er reyndar búinn að sætta mig við að geta ekki eldað almennilegan borgara eða pizzu. Pikka því frekar upp hjá Yuzu, Plan B Burger, Natalia eða Castello.

Borða allt of lítið af fiski. Samt er frábær Fiskbúð Fúsa nánast í gönguleið frá vinnunni. Verð að heilsa oftar upp á kallinn.

Letin fær mig til að borða vitlaust. Verð að láta af henni.

Einhliða umfjallanir og dómharka götunnar einkenna samfélagið. Þú færð einnar hliðar frásögn af máli fórnarlambs og meintur gerandi er dæmdur úr leik umsvifalaust. Sviptur vinnu og settur á varamannabekkinn. Og allir kenna Öfgum um.

Fáum seint að heyra hlið gerandans nema eftir krókaleiðum samskiptamiðla og þá með löngum hala athugasemda fólks sem ætti kannski að anda með nefinu áður en þau hamra á lyklaborðin sín.

Vissulega hefur lengst af hallað á fórnarlömb í samfélaginu. Dómskerfið brugðist þeim ítrekað. Og þar til það lagast mun dómstóll götunnar ráða ferðinni. Og athugasemdarkerfi samfélagsmiðla.

Úrslit landliðsins í handbolta hafa sent okkur inn í ný myrkur janúars. Júróvisjón átti að pikka okkur upp. En nei!

Átta atriði af tíu í forkeppni Eurovision virðast við brotahlustun á RÚV í gærkvöldi vera óttalegur væll. Aðeins Móeiður og Langi Seli og Skuggarnir standa út úr fyrir okkur gamla fólkið.

Restin er ungt, samkynhneigt og allskonar hneigt fólk. Fótboltahomminn frá Svíþjóð virðist hafa vinninginn á Spotify.

Er þó ekki viss um að ég nenni að fylgjast með íslensku undankeppninni fram í mars! Hér er ekkert rokk, rapp, kántrí, Reykjavíkurdætur eða Daði á ferð.

Ætti kannski að nýta tímann í eitthvað nytsamlegra næstu helgar.