Í sinni einföldustu mynd skipta fjórflokkarnir þannig málum með sér: Sjálfstæðisflokkur sér um útgerð, heildsala, fjármálagosa, ríka fólkið og sérhagsmuni sinna flokksmanna;  Framsókn um landbúnaðarkerfið, bændur afturhald, ríka fólkið og sérhagsmuni sinna flokksmanna;  Samfylking um utanríkismál, ESB, báknið og sérhagsmuni sinna flokksmanna;  Vinstri-Grænir um báknið, einangrun landsins, boð og bönn, skattahækkanir og sérhagsmuni sinna flokksmanna.

Björt Framtíð er poppuð útgáfa af Samfylkingunni.  Eina vonin á þingi eru Píratar. Kannski ætti ég að gerast sjóræningi!

Nenni varla að fjalla um bullið í forsetanum, forsætisráðherranum eða biskup svartstakka.  Þetta fólk stýrir ekki lífi mínu, þótt það haldi það.

Þau þrjú geta gasprað að vild um áramót.  Boðskapur þeirra kemur mér ekkert við. Þau tilheyra yfirstétt landsins og eiga ekkert með að bulla um stéttlaust samfélag Íslendinga.  Sem er tóm tjara.  Höfum aldrei verið stéttlaus.

Þessi þremenningaklíka virðist ganga að því sem vísu að íslenska þjóðin sé bæði ólæs og kunni ekki á netið.  Geti ekki aflað sér upplýsinga um heiminn í kringum okkur.  Myndað okkur skoðun.

Hlusta ekki frekar þegar Brynjar Níelsson alþingismaður og lögmaður fer að röfla um kristin gildi og skort þeirra í samfélaginu.  Hann stýrir ekki heldur lífi mínu.

Ég vorkenni hinsvegar þeim einstaklingum sem hlýða á röflið í þessum fjórum boðberum yfirstéttarinnar og fara eftir því.

Gleðilegt nýtt ár þið sem nennið að lesa þetta bull í mér.  Áramótin voru hefðbundin.  Flott fram yfir Skaup en svo bara sömu gömlu og sveittu sprengjurnar.  Mamma dró mig upp að Kópavogskirkju í Borgarholti.  Flott útsýni og fullt af túristum með myndavélar.  Ég var ekki að nenna þessu og langaði heim að sofa.  Sorry mom!

Hátíðirnar fara misjafnlega í fólk.  Jólin eru auðveldari.  Áramót eru ekki fyrir einstæðinga eins og mig.  Þá loksins bölva ég sjálfum mér hressilega fyrir að hanga enn einn með sjálfum mér.  Og verð hundleiðinlegur.  Langar bara heim í kyrrð og ró.  En nú er vel liðið á fyrsta dag ársins og áramótablúsinn er í rénun.

Get ekki kvartað.  Er meira að segja með starf sem ég finn mig í og líkar vel við. Langt síðan að það hefur gerst.  Um að gera njóta þess meðan varir.  Heitið mitt er ekki að komast í kjólinn fyrir jólin eða hlaupa heilt maraþon, heldur vinna almennt að betri heilsu; bæði andlegri og líkamlegri.  Einnig að hætta velta hlutum svona mikið fyrir mér heldur leyfa þeim frekar að gerast.

Verð sennilega búinn að gleyma þessu öllu eftir viku.  Alveg eins og allir hinir sem gera áramótaheit.