Við Íslendingar erum slóðar upp til hópa. Hendum rusli út um bílgluggann og ætlumst til að vinnuskólinn hirði upp eftir okkur yfir sumartímann. Hrækjum hori út um allar götur. Brjótum glerflöskur á götunni.
Verst þykir mér þegar frekjudallar á unglingsaldri bruna um gangstíga bæjarins á eldsneytisknúnum skutlum sem eiga heima á götunum. Finnst reyndar að rafknúnu kvikindin sem gefa varla frá sér hljóð eigi líka heima á götunni. Göngustígarnir eiga að vera fyrir gangandi fólk.
Reiðhjólastígarnir í Reykjavík eru snilld. Kópavogur tekur höfuðborgina vonandi til fyrirmyndar og leggur slíka samhliða göngustígum bæjarins.