Eins og álfur út úr hól slæddist ég upp í MK á föstudaginn sem einn af 20 ára stúdentum.  Eini strákurinn í mínum árgangi ásamt sex eða sjö stelpum.  Slök mæting hjá yfir 50 manna hópi.  Hvar var allt fólkið?

Hékk þarna í tæpa klukkustund svitnandi eins og svínið sem ég er.  Enginn opinn gluggi og dregið fyrir þá alla.  Fékk netta innilokunarkennd meðan á ræðu Margrétar skólameistara stóð.  Félagsfælnin spratt upp úr löngu gleymdum fylgsnum.

Lét mig hverfa án þess að kveðja kjaft.  Leið eins og ég væri staddur kvikmyndinni Groundhog Day nema allir voru tíu árum eldri.

En ætli ég mæti ekki aftur að áratug liðnum til að heiðra skólann minn.  Bjóst aldrei við því að verða stúdent.  Kom mér á óvart að ná því takmarki á sínum tíma.  Þess vegna mæti ég alltaf eins og asni.  Til að þakka fyrir mig.

Mæta kannski fleiri að áratug liðnum.

Þrái hlýrra veður svo ég geti nú dröslast á reiðhjóli í og úr vinnu.  Er alveg kominn með upp í kok á strætisvögnum.  Stórskrítnir einstaklingar sem slæðast þar með okkur hinum.

Fyrir helgi var þar stór kona eins og ég sem lét ekki samferðafólk sitt í friði. Sérstaklega ekki unga og myndarlega gaura.  Var alltaf að reyna ná sambandi við þá þar sem þeir sátu spakir með tónlist í eyrunum.  Vandræðalegt að horfa upp á.

Verri eru þó miðaldra skápahommarnir sem mæna á mig alla leiðina í og úr vinnu. Þrá greinilega mjúkan gaur til að þrykkja duglega í rassinn.  Ég er bara ekki á sömu síðu og þeir.  Sorry!  Annars væri ég sennilega ferlega hamingjusamur. Slíkt er áreitið.

Að bregða sér í Ríkið getur verið ævintýri út af fyrir sig.  Þar eru flestir flóttalegir og í miklum flýti.  Sérstaklega miðaldra karlar.  Konurnar virðast ekki skammast sín eins mikið fyrir að fá sér brjóstbirtu.

Karldurgur um sjötugt á undan mér urraði önugur að afgreiðslugaurnum þegar hann hafði farið í gegnum pokann sinn með bjórkassann af tómum klaufaskap. „Hverskonar pokar eru þetta eiginlega!“  Vildi frekar fela fenginn en nota handfangið á kassanum.

Afgreiðslugaurinn sagði réttilega er fúll á móti var farinn að einhver hefði farið röngu meginn fram úr.  Ég svaraði að þetta væri greinilega allt honum að kenna og við glottum saman ásamt eldri konu í röðinni.  Sumir eiga ekkert erindi meðal fólks.

Ég var á tveimur jafnfljótum til að slá tvær flugur í einu höggi og fá smá hreyfingu út úr syndum mínum.  Setti bjórkassana tvo í hentuga og margnota Bónuspoka og arkaði af stað.  Komst ekki langt því einhver miðaldra gosi stöðvaði mig fyrir utan mjólkurbúðina og gerði athugasemd við að ég væri að auglýsa Bónus á svona áberandi hátt.

Mér fannst þessar athugasemdir svo fáranlegar að ég svaraði bara hátt og snjallt: „Haaa!!!“ og sendi gaurnum illt auga.  Strunsaði svo mína leið.  Hvern djöfulinn kom honum við hvernig poka ég nota til að bera bjórinn heim úr okurbúllu ríkissins.  Langaði mest til að skalla gerpið en lét það vera.

Fannst fulllangt gengið að ganga í skrokk á manninum fyrir andúð sína á Bónus. Hann verður bara að eiga það við sjálfan sig.  Auk þess hef ég aldrei beitt neinn ofbeldi af fyrra bragði.  Þrátt fyrir ótal langanir í þá átt í gegnum ævina.  Tel það mér til tekna.  Ofbeldi er síðasta hálmstráið.