Stundum finnst mér eins og yfirvöld séu að sóa tíma sínum í að eltast við plönturæktendur, bruggara og klámkalla þegar þau ættu að verja tíma sínum í að fanga þá stóru fiska sem ollu hruninu.

Hverjum er ekki sama um fólk sem stundar sjálfsþurftarbúskap og sinnir þörfum sínum á netinu. Ögmundur innanríkisráðherra er heilaþveginn af aðstoðarkonu sinni Höllu Gunnarsdóttur sem hatar karla og þeirra frjálslyndu skoðanir.  Í hennar augum eru allir karlar nauðgarar.

Einhverju sinni var ég að eltast við stelpu á Þjóðhátíð í Eyjum.  Gekk svo sem allt vel framan af en tók að syrta í álinn þegar vinkonur hennar mættu á svæðið.  Ein þeirra þurfti mikið að velta fyrir sér gömlum vandamálum einmitt þegar allir aðrir voru að skemmta sér konunglega í Dalnum.

Stelpan í sigtinu neyddist til að setjast niður með vinkonu sinni og hlusta á hve heimurinn væri henni ósanngjarn.  Ég reyndi að sýna þeim þolinmæði langt fram eftir nóttu en gafst loks upp.  Komst að þeirri augljósu niðurstöðu að Þjóðhátíð snerist um skemmtun en ekki trúnaðarskeið.

Af hverju eyðileggja stelpur fyrir vinkonum sínum á djamminu?

Sjálfur var ég ekki einn af þeim fáu sem kaus nýja forystu Samfylkingarinnar en líst samt ágætlega á kynslóðaskiptin.  Jóhanna var að draga flokkinn niður í síkið með hatri sínu á Sjálfstæðisflokknum sem mun leiða næstu stjórn hvort sem okkur líkar eður ei.

Árni Páll og Katrín geta kannski minnkað sjokkið með því að ganga í eina sæng með hrunflokknum.  Jafnað út græðgina og eftirsjána eftir 2007. Skárra en að Framsókn endurnýji samstarfið og keyri landið endanlega niður til Helvítis með helmingaskiptum og einkavinavæðingu.