Nýtum kosningaréttinn!

Enn og aftur kosningar á laugardaginn.  Hef verið að fara í gegnum bæklinginn og skoða netið.  Sex spurningar.  Auðvitað dröslast ég á kjörstað.  Hef samt bæði efasemdir um tillögur Stjórlagaráðs og vilja þingmanna til að fara eftir þeim verði þær samþykktar af lýðnum.

Skil ekki alveg hvernig endurbætt eða ný stjórnarskrá lagar allt sukkið fyrir hrun. Ekki fóru skussarnir á Alþingi eftir stjórnarskránni þá. Því skyldu þeir eitthvað frekar fara eftir nýjum reglum.

Og ég sé ekki betur en að flest gömlu, sveittu andlitin ætli sér aftur á þing. Til hvers í fjandanum!  Jú, til að viðhalda óbreyttu ástandi og jarða allar breytingar á stjórnarskránni í stjórnarskrárnefnd næstu árin.

Ekki einu sinni núverandi meirihluti styður heilshugar breytingar á stjórnarskránni.  Allt er þetta gert til að slá ryki í augu kjósenda.  En fjandakornið, ég ætla samt að mæta á kjörstað og svara spurningunum sex játandi, neitandi eða bara alls ekki.

Kannski er ég gamaldags, en fyrir mér er kosningarétturinn heilagur og leggur skyldur á okkur kjósendur að nýta hann ef við getum.  Jafnvel þó við ætlum okkur bara að skila auðu eða skrifa vísukorn á kjörseðilinn.  Og sérstaklega þegar stærri hrunflokkurinn kallar þjóðaratkvæðagreiðsluna „fúsk“ og skipar kjósendum sínum að segja NEI.

Björt framtíð

Mér sýnist stefna í að skátadrengurinn Guðbjartur Hannesson verði næsti formaður Samfylkingarinnar.  Þar af leiðandi mun ég ekki kjósa kratanna að vori komandi.  Nýtt framboð mun sennilega hljóta atkvæði mitt.  Til að mynda Björt framtíð.

Tómt rugl að merkja við einn af hinum fjórflokkunum í veikri von um að Sjálfstæðisflokkurinn komist ekki aftur að stjórn landsins.  Nær að fylgja eigin sannfæringu og veita nýjum framboðum brautarfylgi.  Þau munu hafa úrslitaráhrif við næstu stjórnarmyndun.

Skaðar ekki að Róbert Marshall hefur gengið til liðs við vin sinn Guðmund Steingrímsson og Heiðu Helgadóttur.  Nýrra áhersla er þörf á Alþingi. Kominn tími til að mín kynslóð láti að sér kveða frjáls af hlekkjum fjórflokksins.

Tortryggni

Ég er að eðlisfari frekar tortrygginn náungi.  Trúi flestu illu upp á náungann. Gekk því lengi vel með hníf innanklæða en er hættur því núna.  Kunni ekki við þá tilhugsun að vera stútað án þess að hafa nokkuð til varnar.  Eins gott að ég þurfti aldrei að nota kutann.

Sennilega var/er ég bara haldinn ofsóknarhugmyndum.  Hver myndi reyna að drepa mig kjaftforann fituhlunkinn?  Morð eiga sér þó stað á Klakanum. Menn hafa horfið sporlaust og hvíla nú beinin í djúpum gjótum Hafnarfjarðarhrauns.