Er kominn á þá skoðun að það sé rugl að gera einhverjum greiða.  Maður fær bara skammir fyrir.  Að minnsta kosti ég.  Sama hvernig ég sný mér. Sumu fólki verður aldrei gert til geðs.

Stundum á síðkvöldum gæli ég við þá hugsun að koma mér af þessum guðsvolaða kletti.  Bara ef ég ætti pening fyrir flugfari af skerinu, þá yrði allt gott á ný.  Hér er ekkert að breytast eftir hrunið.  Spillingin heldur bara áfram að margfaldast.

Mér nægir að fylgjast með samlöndum mínum í umferðinni eða matvörubúðum til að sannfærast um að hér er ekkert að fara breytast til batnaðar.  Þjóð mín er upp til hópa siðlaus og spillt.  Hundheiðin og höll undir kúgun fjórflokksins.

Planið er að safna fyrir one-way-ticket frá Djöflaeyjunni.  Nenni þessu rugli ekki lengur!  Nenni ekki lengur að þiggja æ minni ölmusu úr hendi ríkissins því enginn vill ráða mig í vinnu.  Þrjú ár af niðurlægingu er nægur skammtur.

Hin íslenska þjóð hefur lengi verið svolítið stolt af því að vera hálf amerísk í hugsun á móti hinni norrænu velferð.  Við þykjumst fagna frelsi af hvers kyns tagi en seljum samt enn áfengi á okurverði úr þar til gerðum ríkiseinkasölum.

Annar angi af ameríkuást þjóðarinnar er elska á heimsku fólki.  Fáviska virðist vera talin til dyggða hjá mörgu láglaunafólki sem þrælar myrkranna á milli en kýs samt Sjálfstæðisflokkinn í veikri von um bætt kjör út á lygarnar sem þeim er lofað fyrir kosningar.

Hetjan þeirra er hinn nautheimski silfurskeiðardrengur Engeyjarættarinnar Bjarni Benediktsson formaður flokksins.  Rétt eins og vitgrannir Republikanar sem éta upp heimskuna sem vellur út úr Mitt Romney, þá er vitleysan frá Bjarna boðorð kjósenda íhaldsins.

Hvet fólk til að líta við á http://althingisvaktin.wordpress.com/