Vissulega er Eurovision ekki keppni í mannréttindum.  Svo mikið er víst.  Samt mega keppendur  þess alveg við því að leggja áherslu á mannréttindi.  Þrátt fyrir að mér hafi fundist sótt að ósekju að Grétu fyrir að hafa ekki fylgt í kjölfar Loreen þegar hún heimsótti sjóræningjafjölmiðil í Baku.

Persónulega hefði ég látið í mér heyra.  Og það hátt og skýrt.  Þannig var ég bara alinn upp.  Hefði ekki látið eitthvert ímyndað evrópskt samræmi villa mér um sýn.  Þegar einhver er að skíta á sig á að benda á það.  Svo einfalt er það!  Og viðkomandi á að skammast sín og breyta til batnaðar.

Tæpt er á milli herra Ólafs Ragnars og Þóru Arnórsdóttur í fylgi.  Persónulega finnst mér forsetinn hafa komið illa fram við Þóru.  Og þá sérstaklega vegna kyns hennar og aldurs.  Sextán ár verða að vera nóg í embætti fyrir gamlan pólítíkus.

Karlandskotinn var hættur um áramótin en dró svo í land þegar frambjóðendur fóru að gefa sig fram.  Atburðarrásin var listilega hönnuð.  Ólafur Ragnar elskar átök og sérstaklega að standa uppi sem sigurvegari að þeim loknum.

Þess vegna verðum við að veita öðrum atkvæði okkar.  Til að kenna karluglunni mannasiði.  Að við sem þjóð séum ekki fávitar upp til hópa.   Að við séum fullfær um að kjósa okkur forseta án þess að hann sé lokaniðurstaðan.  Enginn er ómissandi!

Kristjáni Eldjárn fannst tólf ár meira en nóg í embætti.  Og hann gekkst ekki við hvatningarorðum þess efnis að þá væru óvissir tímar framundan sem krefðust áframhaldandi setu hans í embætti forseta.  Enginn er ómissandi!

Skrattaðist í smá verslunarleiðangur í gær.  Ekki bara vegna Eurovision, heldur var allt tómt hjá mér.  Ákvað að styrkja ríkið aðeins extra og slæddist inn í Vínbúð í leit að Thule.  Múgur og margmenni þvældust fyrir mér.  Come on, við vorum bara að fara að tapa í Eurovision!

Faðir rétt yngri en ég sem var á eftir mér með ca. sex ára dóttur sína fékk mig til að staldra við.  Karlgreyið hafði ætlað sér að kaupa tvær léttvínsflöskur en kortið svaraði „engin heimild“. Stráksgreyið svaraði neitandi þegar kassagaurinn spurði hvort hann kæmi aftur.  Kvöldið var ónýtt hjá honum.  Ég fann virkilega til með honum.  Lá við að ég byðist til að leggja út fyrir flöskunum hans tveimur.

Fell hreinlega saman þegar ég verð vitni að því að einhver hafi ekki efni á að greiða fyrir vörurnar sínar.  Slíkt er svo sorglegt.  Sjálfur passa ég að lenda ALDREI í slíkri stöðu.  Fylgist vel með mínum litlu fjármálum.  Að þurfa aldrei að greiða FIT- kostnað fyrir að fara yfir núllið.  Merkilegt samt að manni skuli samt alltaf vera hleypt þar yfir án viðvörunar?

Bankar eru umboðsmenn Andskotans!!!