Evu Hauksdóttur pistlahöfundur og bloggari verður seint talin öfgafemínisti.  Hún var gestur í Silfri Egils í dag og lýsti sínum umdeildu skoðunum.

Samkvæmt hennar skilningi þá kæra konur ekki lengur ofbeldi gegn sér heldur slaka upplifun á samlífi tveggja einstaklinga.  Þær eru ósáttar við að fá ekki fullnægingu og þess vegna telst það nauðgun.  Maðurinn stóð ekki undir væntingum.

Eflaust hefur netið logað síðan þættinum lauk.  Öfgafemínistar eru ekki alveg að gleypa þessa skýringu.  Í þeirra huga telst það til nauðgunar ef náungi horfir á eftir lögulegri stúlku.  Hann nauðgar henni í huganum.

Verð alltaf hugsað til Robin Williams þegar uppþurrkaðir alkar opna á sér rifuna mælandi sannleikann sinn.  Í einu uppistandi leikur hann slíkan einstakling og segir: „Don’t worry about me, I’ll be in the corner kickin’ the cat.“

Skil vel að sumt fólk þarfnast meðferðar við drykkju.  Skil samt ekki af hverju þetta lið þarf svo að gaspra um edrúmennsku sína í annarri hverri setningu.  Rétt eins og þau hafi frelsast til Jesú.

Það er enginn einn sannleikur til.  Og enginn er fullkominn.  Þrátt fyrir allar meðferðir.  Flest okkar lifum ágætu lífi með búsinu og misnotum það bara stöku sinnum eins og flestir Íslendingar sem búum við dýrasta áfengisverð í heimi.

Var að hlusta á „Og svaraðu nú!“ hans Hemma Gunns á Bylgjunni.  Mætti halda að SÁÁ hafi sponsorað þáttinn.  Þvílíkt helgislepja um edrúmennsku.

Skil ekki enn fólk sem hatar ketti.  Hvað hrjáir þetta lið?  Voru þau klóruð illa meðan þau voru að þvinga kisa einhvern tíma í æsku eða eru þau bara svona illa innrætt að upplagi?

Skil að minnsta kosti hundafólk sem hatar ketti.  Sá lýður þolir ekkert sjálfstæði hjá dýrunum sínum.  Hvuttarnir eiga að hlýða möglunarlaust.  Kettir eru allt of sjálfstæðir.  Þeir ráða sjálfir ferðinni og eigendurnir hlýða þeim án þess að gera sér grein fyrir því.

Annars skilst mér að fólk sem hatar ketti sé helst fólk sem fékk ekki að eiga nein dýr í æsku nema þau væru geymd í búrum.  Svo þegar þau fullorðnast og mæta ketti sem hefur skriðið inn um kjallaragluggann þeirra, þá fríka þau út og vita ekki hvað þau eiga til bragðs að taka annað en að skrifa níðgreinar um ketti og krefjast kattarbanns.

Í þeirra heimi búa gæludýr í búrum.