Lítilmenni

Karlmenn sem hata konur telja sig vera að missa einhver völd með því að taka undir málstað femínista um kúgun karla á konum.  Að þeir verði undir og konurnar sigri. Virkilega sorglegir menn.

Svona vesalingar nýta hvert tækifæri til að niðurlægja konur.  Varð vitni að slíku sem næturvaktstjóri á bensínstöð.  Stelpur sem ég vann með komu oftar en einu sinni til mín með tárin í augunum því einhver auminginn hafði nauðgað þeim með sinni eitruðu tungu.

Höfðum fyrir reglu að þegar þessir ræflar ráku aftur inn fésin, þá var kallað á mig til að afgreiða þá.  Voru ekki eins borubrattir við mig.  Enda aumingjar sem þorðu ekki að níða kynbræður sína.  Voru virkilega karlar sem hata konur.  Lítilmenni og réttdræpir samkvæmt því.

Gamalmennið

Verð bráðum þrjátíu og níu ára gamall.  Samt heilsa ég alltaf sama unglingnum í speglinum á morgnana.  Að vísu aðeins búlduleitari og með færri og grárri hár í vöngum.  Foreldrar mínir eignuðust öll sín fjögur börn fyrir þrítugt.  Ég er að verða fertugur og er enn barnlaus.

Er reyndar líka allslaus og án atvinnu.  Sem er kannski snilld.  Til hvers að eiga hlut í einhverju sem bankinn mun hirða af manni í næsta hruni.  Þá er nú betra að leigja húsnæði og eiga enga bifreið.  Og festa mér fullt starf því annars fæ ég minna í vasann en núna.

Bekkirnir í bænum

Hlunkur eins og ég er virkilega þakklátur bænum fyrir að dreifa fleiri bekkjum um göngustíga bæjarins.  Nú get  ég loks hvílt minn feita rass með reglulegu millibili án þess að fá hjartaáfall.

Skemmtilegast finnst mér að fylgjast með bílstjórunum sem bruna framhjá og snúa sig úr hálslið um leið.  Hafa greinilega aldrei áður séð neinn sitja á bekk.  Stundum gengur fólk framhjá og lítur á mig með fyrirlitningu.  Rétt eins og ég megi ekki tylla mér á bekkinn því ég er svo akfeitur og ljótur.

Bíð spenntur eftir að einhver biðji mig um að yfirgefa bekk.  Þá verður framið morð!