Ólafur Ragnar konungur yfir Íslandi þykist hafa verið skýr í upphafi árs með að hann ætlaði ekki frekar að gegna embætti forseta.  Hann var þá einn um þann skilning því við hin vorum engan veginn viss.  Nú vill hann fá nokkra daga í viðbót til að hugsa málið í kjölfar hvatningar í formi undirskrifta þrjátíu þúsund einstaklinga.

Eiríkur Stefánsson af Útvarp Sögu flutti hvatningargjörð í anda þeirrar sem FDR fékk árið 1944 þegar hann var hættur sem forseti Bandaríkjanna þreyttur lífsdaga.  Sá kvaddi lífið ári seinna rétt fyrir uppgjöf Þjóðverja eftir að hafa haldið áfram gegn eigin vilja.

Vill fólk að Ólafur deyji í embætti?  Leyfum manninum að njóta efri áranna með fjölskyldu sinni.  Hann hlýtur að vera búinn að skila sínu verki til samfélagsins.  Nú verður yngra fólk bara að gefa sig fram og taka við keflinu.  Sú eða sá sem heitir að beita áfram 26. grein stjórnarskrárinnar mun sigra.

Fór yfir það um daginn í huga mínum hve oft ég hefði verið veikur og forfallast frá vinnu eða skóla.  Niðurstaðan vakti í senn með mér hroll og gleði.  Málið er að ég hef voða sjaldan orðið fórnarlamb umgangspesta.  Bara verið nokkuð heppinn.

Sem krakki var ég sjaldan lasinn.  Og í þau fáu skipti var ég samt sendur í skólann því að hitinn hækkaði lítið sem ekkert.  Mamma hélt að ég væri að þykjast.  Mátti gera mér að góðu að hanga slappur í skólanum.

Flest mín forföll eftir tvítugt frá vinnu og skóla voru vegna drykkju eða leti.  Einfaldlega.  En ekki lengur.  Er orðinn svo gamall og þroskaður.  Hef loksins lært mína lexíu.

Oddviti Kópavogslistans sem gerði kröfu um ópólítískan bæjarstjóra er nú komin í eina sæng með gamla sukkinu sem stjórnaði bænum síðustu tvo áratugi.  Pólítískur oddviti íhaldsins er orðinn bæjarstjóri.  Til hamingju!

Svo er Hjálmar Hjálmarsson ekkifréttamaður að væla að hann nenni ekki að tilheyra neinum meirihluta.  Vill hann þá ekki bara segja af sér og hleypa varamanni sínum að?  Hér er þörf á dugandi fólki sem nennir að vinna!

Oddvita Samfylkingar er legið á hálsi að vera valdasjúk og stjórnsöm.  Bara af því að hún er kona.  Væri hún karl myndu allir hrósa henni og telja hana metnaðargjarna.  Ákveðni er sama og frekja þegar konur eiga í hlut…í augum karlrembusvína og gamalla kerlinga sem enn kjósa íhaldið.