Einhver brjálæðingur reyndi að drepa mig síðdegis á föstudaginn í Grafarvoginum af öllum stöðum.

Rúllaði miðlungsstóra sendibílnum sínum á mig þegar ég var gangandi á leið yfir götu. Splæsti á mig flugferð eftir götunni sem kostaði mig sprungna vör, blóðnasir og bólgið nef, sauma í vinstri olnboga og hægra hné, verki um allan skrokkinn ásamt marblettum og rispum.

Sex plús tímar á slysó eftir far þangað í sjúkrabíl. Hópur af atvinnubílstjórum þustu að þar sem ég lá í götunni eins og aumingi eftir morðtilraunina. Tékkuðu á mér og hringdu í 112. Báru mig upp á umferðareyju og létu mig leggjast þar til sjúkrabíllinn kom. Leiðréttu svo ákveðnir árásarmanninn þegar hann sagðist hafa verið í rétti.

Gangandi vegfarandi er ALLTAF í rétti. Þú sem bílstjóri átt engan rétt á að rúlla hann niður. Auk þess var grænn karl hjá mér. Að vísu á grænu beygjuljósi. Hef samt aldrei áður verið ekinn niður á beygjuljósi. Flestir bíða eftir að gangandi eru komnir yfir áður en þeir stíga á bensíngjöfina af krafti eins og þessi andskoti gerði.

Smeygði sér framhjá strætisvagninum sem beið og beygði til hægri á akrein sem er vanalega ætluð umferð beint áfram eða til vinstri. Ég átti mér enga undankomuleið. Bjóst hvorki við honum né sá hann fyrr en hann lenti á mér.

Eins gott a lögreglan kæri hann fyrir umferðarlagabrot. Ég mun kæra hann fyrir manndrápstilraun.