Lögreglan á Hvolsvelli gat ekki setið á sér og gaf út fréttatilkynningu um árásarmann og meintan nauðgara sem voru í haldi eftir síðustu helgi. Málvenjan væri að nota lýsingarorðið meintur um nauðgara þar sem vitnin væru aðeins tvö: meintur gerandi og meint fórnarlamb.

Af hverju ælir lögreglan ekki bara út úr sér hinni sönnu ástæðu.  Að þeim finnist að stelpan (fórnarlambið) geti sjálfri sér um kennt fyrir að hafa verið svona full. Í því ástandi hafi hún beðið upp á að gestir og gangandi læddu limnum inn í hana þar sem hún lá bjargarlaus.

Grátlegt þegar varðstjórar koma í útvarpið og hósta út úr sér með herkjum að nauðgun sé hryllilegur glæpur sem enginn ætti að verða fyrir.  En það gera þeir bara eftir að þeir eru búnir að gera upp á bak sér með tilkynningu um meinta nauðgun.

„EKKI þiggja far með ókunnugum“ var brýnt fyrir mér í æsku.  Ég hlýddi því en slysaðist einu sinni upp í jeppa hjá góðlegum afa með bílinn fullan af barnabörnum.  Mamma var ósátt og „ALDREI þiggja far með ókunnugum“ varð ófrávíkjanleg regla.

Þröstur mótorhjólalögga mætti í bekkinn og brýndi fyrir okkur að láta ekki blekkjast þegar ókunnugir væru að reyna að vingast við okkur.  Síst af öllu þegar þeir væru undir áhrifum áfengis því þá væri voðinn vís.  Við ættum að hlaupa í burtu og heim á leið. Láta svo foreldrana hringja í lögregluna.

Man eftir eldri manni á rauðum Skoda sem var alltaf að bjóða strákum niður í Snælandshverfi far. Við vorum vöruð við honum. Var víst einhver dóni með smekk fyrir ungum drengjum.  En það dró ekki úr honum kjarkinn að allir þekktu hann.

Vona að áróðurinn sé enn jafn mikill og jafnvel meiri í skólum landsins núna. Barnaníðingar veiða eins og úlfar. Stundum í hjörðum. Og eru réttdræpir í mínum augum.  Lægra lífsform get ég ekki hugsað mér.

Ótrúlegt til þess að hugsa að ég hafi eins og svo margir aðrir litlir strákar langað til að verða lögga þegar ég yrði stór. Í mínu tilviki var það vegna þess að litli bróðir hennar ömmu var þá þegar orðinn brautryðjandi í notkun hunda í fíkniefnamálum á Íslandi og ég bar (ber) ómælda virðingu fyrir honum.

Nú vorkenni ég hinsvegar allt of fámennri lögreglu sem neyðist til að rífa börn úr örmum mæðra sinna, bera út fólk og snúa niður friðsama mótmælendur. Ég hefði aldrei skrifað upp á slík skipti sem lítill drengur.

Lögreglan á alla mína samúð fyrir að neyðast til að sinna slíkri handavinnu fyrir óréttlátt og misviturt stjórnvald. Eins og það sé ekki nógu leiðinlegt hérna upp á Klakanum að á það sé bætandi!