Nú verð ég sakaður um að vera kominn með leg!  Eins og það sé einhver móðgun.  Yrði bara stoltur af því að geta geta gengið með og fætt barn.  Nýjan einstakling.  En  úr því ég get það ekki þá ríf ég bara kjaft í staðinn.

Lögreglan á Selfossi þarf að tékka hvaða karlmenn á vissum aldri hengu í farsímunum sínum inn í Herjólfsdal aðfararnótt mánudagsins 6. ágúst milli kl. 05:35 og 05:45 til að bera saman við myndskeið úr öryggismyndavél en Hæstarétti lýst illa á það.  Slíkt sé spurning um friðhelgi einkalífsins.

Hvað með mannréttindi fórnarlambsins?  Nú var brotið á kynfrelsi hennar.  Telst það til friðhelgi gerandans að fá að sleppa með nauðgun vegna lagaklækja þriggja karlkyns Hæstaréttardómara?  Hefðu þeir dæmt á hinn veginn ef strák hefði verið nauðgað?

Hvað með það þó ungir menn á vissum aldri sem voru að gæla við gemsana sína á téðu tímabili séu boðaðir til yfirheyrslu.  Allir eru þeir saklausir uns sekt er sönnuð.  Útilokunaraðferðinni er beitt og hinn seki týndur úr hópnum.  Réttlætið sigrar og vesalings stúlkan nær kannski að vinna sig fyrr úr myrkrinu.  Er það svo slæmt!?

Nei, það vilja pungarnir í Hæstarétti alls ekki.  Samkvæmt þeim er nauðgun kækur.  Til hvers að dæma fyrir slíkt.  Hvað þá þegar meint fórnarlamb var undir áhrifum áfengis.  Slíkar stúlkur eru bara að biðja um það.

Ég er einn af þeim sem hef verið án vinnu lengur en ár og telst því vera langvarandi atvinnulaus.  Og miðað við umræðuna í fjölmiðlum er ég byrði á samfélaginu.  Aumingi sem nennir ekki að vinna.

Skiljanlega minnka líkurnar á ráðningu því lengur sem viðkomandi er á atvinnuleysisskrá.  Talsmaður verslunarinnar vill af þeim sökum ekki að Alþingi framlengi fjórða árið heldur galdri fram þúsundir starfa upp úr hatti sínum. Annars munum við glata getu og kunnáttu til að vinna.

Í raun er þörf á fimm ára ramma fyrir atvinnulausa. Störfum fækkar enn frekar þó þúsundir hafi flúið land. Að færa okkur aumingjana frá Atvinnuleysistryggingasjóði til skuldugra sveitarfélaga leysir engan vanda.

Slíkt fegrar bara bókhaldið hjá Vinnumálastofnun rétt eins og átaksverkefni til sex eða tólf mánaða gera. Margir af þeim munu sennilega detta aftur inn á atvinnuleysisskrá að þeim tíma liðnum.  Jafnvel þau sem nýttu sér að fara aftur í nám.

Að ætla að þurrka út atvinnuleysi eftir efnahagshrun heillar þjóðar tekur lengur en þrjú til fjögur ár.  Og jafnvel verðum við að læra að sætta okkur við talsvert langtímaatvinnuleysi til frambúðar eins og flestar aðrar þjóðir Evrópu.

En eins og ég sagði í upphafi þá er engu líkara en að við amlóðarnir eigum bara að gufa upp í loftið og hverfa.  Við erum holdsveikissjúklingar samtímans. Enginn vill af okkur vita.  Kannski er lausnin bara að slá okkur af og nota hræin í næstu landfyllingu.

Megavikan er hættuleg.  Flaug á hausinn með pizzakassa í hendinni.  Hélt ég myndi ekki komast aftur á fætur.  Kona á jeppa kallaði til mín hvort ekki væri allt í lagi.  Mér leið eins og fávita.  Feiti gaurinn sem getur ekki gert tvennt í einu; gengið og haldið á kassa.

Mér var nær að falla fyrir svo kolvetnisríkum mat.  Skamm, skamm!  Einhver er að segja mér að bæta mataræðið og sleppa hveitinu.  Og grenna mig.  Ekkert grín að lenda í götunni með alla þessa yfirvigt.  Hnéin eru stokkbólgin og mig verkjar í allan skrokkinn.  Má víst þakka fyrir að ekki fór verr.